Samenvatting voor eigenaars en energiedeskundigen: welke EPC’s er zijn, wanneer ze moeten worden overgedragen, en hoe type A een certificaat opmaakt volgens het inspectieprotocol.
Residentieel, klein niet-residentieel en gemeenschappelijke delen.
Gebruik het pijltje per kaart voor bijkomende details.
Het EPC Residentieel beschrijft de energieprestatie van een woongebruikseenheid of residentieel gebouw. Het is verplicht bij onder meer verkoop, verhuur en overdracht in volle eigendom.
De hoofdbestemming van de eenheid bepaalt welk certificaat nodig is. Bij twijfel kan een vooronderzoek uitwijzen of een EPC al dan niet verplicht is.
Bij notariële overdracht, erfpacht, opstalrecht of een nieuwe huurovereenkomst moet een geldig EPC beschikbaar zijn en aan de tegenpartij worden overgedragen of voorgelegd.
Voor kleinere niet-residentiële gebouweenheden geldt een apart EPC-type. Dezelfde overdrachts- en informatieplichten gelden grotendeels als bij residentiële eenheden.
Identificeer de eenheid en de hoofdbestemming zorgvuldig: daarmee bepaalt u of een EPC Klein Niet-Residentieel of een ander niet-residentieel EPC nodig is.
Raadpleeg het VEKA-stappenplan «Welk EPC moet opgemaakt worden?» wanneer de bestemming of de afbakening niet meteen duidelijk is.
Voor appartementsgebouwen met minstens twee wooneenheden wordt een EPC opgemaakt voor de gemeenschappelijke delen. Dit certificaat gaat samen met het EPC van de individuele eenheid mee bij overdracht of verhuur.
De invoergegevens uit het EPC Gemeenschappelijke Delen worden overgedragen naar EPC’s van eenheden in hetzelfde gebouw. Correcte en volledige gegevens in het EPC GD zijn daarom essentieel.
Bij energiebesparende werken aan collectieve schildelementen of installaties kan het EPC GD zijn geldigheid verliezen; dan is een nieuwe opmaak nodig.
